Moduł przedstawia strategie, które można stosować na różnych kierunkach studiów: w naukach humanistycznych i społecznych, naukach ścisłych i technicznych, naukach o zdrowiu, sztuce oraz kształceniu zawodowym. Każda metoda jest analizowana pod kątem celu, obciążenia poznawczego, organizacji pracy i jakości informacji zwrotnej.
Szczególny nacisk położono na aktywizowanie studentów, projektowanie problemów i przypadków, pracę zespołową, praktykę wydobywania wiedzy z pamięci, rozłożenie nauki w czasie oraz metapoznanie. Nie chodzi o zastąpienie wykładu jedną „modną” metodą, lecz o świadome łączenie form pracy w sekwencję prowadzącą do efektu uczenia się.
Technologia cyfrowa wspiera zbieranie odpowiedzi, współtworzenie materiałów, wizualizację myślenia, ocenę formatywną i dokumentowanie procesu. Jej wartość wynika z funkcji dydaktycznej, dostępności i bezpieczeństwa, a nie z samej nowości aplikacji.
